شتر مرغ آمریکایی

شتر مرغ آمریکایی

شتر مرغ آمریکایی که به (RHEA) ریا نیز معروف است در گروه پرنده های بزرگ قرار می گیرد که نمی توانند پرواز کنند این نوع پرنده در آمریکای جنوبی به وفور یافت می شود و پرورش دهندگان آن از گوشت و تخم و دیگر فراورده های آن استفاده می کنند. گوشت این جاندار بسیار لذیذ و پر خاصیت بوده و همین دلیل اصلی محبوبیت آن در میان مردم آمریکای جنوبی است. اما در ایران این جانور وجود نداشته و تا به حال گزارشی مبنی بر پرورش جاندار در کشور ما منتشر نشده است.

این پرنده در کشور هایی مانند شیلی برزیل، پرو  و پاراگوئه بیشتر پرورش داده می شود و بیشتر در چمنزار ها و نقاط مرتفع، جلگه ها و مناطق نزدیک به اب و غذا زندگی می کند. در ادامه این مقاله برخی ویژگی های رفتاری این حاندار و تغذیه و … را بررسی خواهیم کرد.

گونه ای مختلف شتر مرغ آمریکایی

دو گونه از این پرنده وجود دارد :

زیای بزرگ و کوچک داروین که ریای بزرگ پر های خاکستری مایل به آبی دارد در حالی که گونه دیگر پر هایی به رنگ قهوه ای دارد همانطور که از اسم جاندار پیداست ریای بزرگ منقار و در کل جثه بزرگتری دارد.

خصوصیات فیزیکی و رفتاری شتر مرغ آمریکایی

این پرنده جثه ای به اندازه یک گوسفند دارد پس قد آن ها نهایتا تا ۵۰ سانتی متر رشد می کند و از شتر مرغ های دیگر کوچکتر هستند طول بدن جاندار از سر تا دمش ۱۷۰ سانتی متر است و وزنی تا ۴۰ کیلوگرم نیز دارند.

rhea شترمرغ آمریکایی

تولید مثل ریا Rhea

در کل این جاندار ساکت است البته به جر جوجه ها و نر ها در فصل جفت گیری  که با صدایی بم و غرش مانند سعی م کنند جفت ماده را جذب کنند نر ها هنگام تولید این صدا گردن خود را بالا می گیرند و  پر های خود را پف می دهند. ریاها به صورت گروهی جفت گیری می کنند و معمولا یک ماده با دو نر جفت گیری می کند.

جهت اطلاعات بیشتر به مقاله جوجه کشی شترمرغ مراجعه کنید.

از طرفی نر ها نیر به جفت خود تعهدی ندارند و می توانند حتی تا ۱۲ ماده را به عنوان جفت خود انتخاب کنند. پس از جفت گیری این نر ها هستند که اقدام به کندن زمین برای ساخت لانه می کنند و آن را با شاخ و برگ می پوشانند.

شترمرغ آمریکایی

یکی دیگر از ویژگی های رفتاری جالب این پرنده فرار کردن آن ها هنگام احساس خطر است که به صورت زیگزاگی می دوند و با هم برای  گیج کردن شکارچی احتمالی تلاش می کنند. وظیفه خوابیدن روی تخم ها نیز بر عهده جنس نر است یکی دیگر از خصوصیات رفتاری جالب این جانور قرار دادن تعداد اندکی تخم خارج از لانه برای جلوگیری از شکار شدن تخم های درون لانه است. دوره جوجه کشی تخم ها ۳۵ روز بوده و در زمانی که پرنده تر روی آن ها خواب است جنس ماده در حال جفتگیری با دیگر نر های گروه است.

جوجه ها در شش ماهگی کاملا بالغ می شوند و می توانند نیاز خود را برطرف کنند اما برای جفتگیری باید به سن دو سالگی برسند.

تغذیه ریا

جیره اصلی این جانداز ار سبزی ها و علف ها حاصل می شود اما می توانند از میوه ها و دانه ها و ریشه گیاهان نیز تغذیه کنند. در کنار اینها حشرات و حتی جوندگان نیز می توانند بخشی از رژیم غذایی شترمرغ آمریکایی باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *